9 listopada 2006

koncert życzeń

Dzisiejszego posta sponsoruje Kasia, Eliza i Maminek:)

Bambusy raz:
I piękni chłopcy dwa:
Najlepsze ujęcie Y jakie mi się udało zrobić, ale dalej nie oddaje dobrze rzeczywistości:/
Poza tym pomyślałam, że część z czytaczy nie ma pojęcia kim się tak tu zachwycamy. Bo zdecydowanie zdjęcia, które wklejałam do tej pory to były w miarę normalne przypadki. Teraz czas na bożyszcza tłumów:
(zdjęcia z gazetki dla gimnazjalistek - ale od naszego Popcornu (nawet nie wiem czy on jeszcze istnieje;)) różni się tym, że składa się głównie ze zdjęć z jakimś mało ważnym opisem).
To były takie mniej znane twarze.
Ale już na przyklad tego pana spotykam często na dworcach. Sprzedaje telefony.
To chyba największe bożyszcze.
A to mój ulubieniec;]

I jeszcze coś ode mnie - ośrodek od strony klas i same klasy:
Taka akurat w sam raz na 8 osób.
Ten długi wiszący budynek to stołówka z widokiem na zatokę i lotnisko.

7 listopada 2006

dalej cebula..

Reaguje już prawie alergicznie na to słowo, głównie po japońsku. Dziś mieliśmy wywiad z miejscowymi wolontariuszami. To znaczy przyszły okoliczne dziadki i odpowiadały na nasze wysublimowane pytania w stylu: czy lubią cebulę, ile razy w tygodniu ją jedzą, gdzie kupują, czy znają jakieś przysłowia/bajki/piosenki o cebuli. A w piątek idziemy do miejscowego plantatora i będziemy dopytywać się o szczegóły techniczne uprawy.

Dostałam też teczkę mojej hosuto family, u której mam mieszkać na weekendzie. Trafiłam do w miarę typowej rodziny z córkami w moim wieku. Niektórzy nie mieli tyle szczęścia i trafili na przykład do samotnej 80-letniej babuni.

Dziś wiał tu bardzo mocny wiatr. Bambusy się kiwały, fale obijały o brzeg, aż mnie rano szum obudził.
Po zajęciach wybrałam się na pobliską plażę:
Cała jest kamienista, więc wyobrażam sobie jak w niedzielę po tym skraweczku spacerują sobie w kółko całe rodziny, żeby poczuć się jak na piaszczystej plaży;]

Dziś wracałam z biblioteki i usłyszałam jak ktoś grał na pianinie w holu; w połączeniu z falami na jeziorkach na zewnątrz dawało niesamowite poczucie spokoju.
Tu macie namiastkę.

6 listopada 2006

słowniczek

Zrobiłam wywiad środowiskowy i postanowiłam zrobić słowniczek słów japońskich, które wystąpiły w tekście dla lepszego jego zrozumienia. Japoniści mogą pominąć tę część.
Tytuły postów:
gaido cz. guide cz. oprowadzenie/wyjaśnienie
haj tekku - hi-tech
kitsuke - ubieranie
jugyou - zajęcia szkolne
omedetou - wszystkiego najlepszego
nandesukeredomo - dosłownie "ale", choć jak widać na przykładzie może też służyć za kropkę w zdaniu;]

soba - makaron gryczany
udon - rosół, ale z dużo grubszymi kluskami, wodorostami, suszoną rybą, tofu itd.
stujenówka, hyakuenshoppu - sklep z artykułami za 100 jenów
uketsuke - informacja/recepcja
nori - sprasowane suszone wodorosty
miso - pasta z soi
misoshiro - zupa rybna z pastą miso
kyukodensha - jeden z rodzajów szybkiego pociągu
7eleven - nie wiem skąd się wzięła nazwa, ale to sieć sklepów całodobowych z najpotrzebniejszymi artykułami
bento - drugie śniadanie
onigiri - ryż z różnym nadzieniem zawinięty w nori
daigaku - uniwersytet
outretto - outlet
o-kyaku-sama cz. japońska specyfika słowotwórcza. Samo "kyaku" to klient, ale sprzedawcy dodają jeszcze honoryfikatywne "o" cz. "szanowny" i "sama" czyli bardziej uprzejmą formę "san"(pan/pani). Nieprzekładalne na polski:)
ryokan - hotel w stylu japońskim (tatami, przesuwane drzwi i te sprawy)
shinden-zukuri - styl architektoniczny; taki typowo japoński znany z filmów:)
onsen - jeziorko z gorącą wodą
jinja - świątynia shinto
tera/dera - świątynia buddyjska
oshimai - koniec
ijou - koniec
Jesli coś pominęłam, dajcie znać, zrobię suplement.


Przy okazji dziękuję za wszelkie słowa wsparcia:)

Obiecane zdjęcia chodnika:
Myślałam na początku, że to jest dla rowerzystów. Jakby się zagapili to żeby poczuli, że zjeżdżają z trasy. Coś jak u nas teraz na poboczach dróg robią dla zasypiających kierowców.
Ale przestało mi to pasować jak zobaczyłam bardziej skomplikowane konstrukcje:
No i okazało się, że to trasy dla niewidomych, żeby mogli lepiej wyczuć drogę. I są absolutnie wszędzie - łącznie z dworcami, centrami handlowymi itp.


Dziś zdecydowanie się nie opierdzielałam tylko uczciwie kenyushowałam na te ciężkie pieniądze jakie mi dają. [kenkyushu - praca badawcza]. Przez 5 godzin pracowałam nad zajmującym tematem prezentacji jaki mi przydzielono czyli cebuli;] Tu nie da się zrobić tak, że dostajesz temat i go robisz, o nie. Trzeba najpierw wszystko przedyskutować, zrobić plan cebulowych badań, konspekt pytań do ankiety itd.
A potem 2 i pół godziny kserowałam książki o Murakamim. Nie dość, że za jedną stronę trzeba płacić 10 jenów to jeszcze muszę to robić sama.. A do tego maszyna sterująca kserem (umożliwiająca kserowanie) jest tak wredna, że nie przyjmuje monet 500 jenowych ani nowych banknotów 1000 jenowych. Przynajmniej moja grupa się cieszyła, bo wszyscy się pozbyli drobnych. A pan z uketsuke tak się przejął problemem starych banknotów, że zapisał sobie wszystko w notatniku. Ciekawe, czy jutro ją wymienią.. ;)
Jeszcze trzy mi zostały.. Kolejne dwa tysiące znikną w czeluściach bezdusznej maszyny.. (Nie ma mowy o zniżce;))

Otsukaresama deshita;P
[czyli zostałam szanownie zmęczoną osobą;) To tłumaczenie dosłowne, ale to jest regularne pożegnanie, w stylu "dzień dobry", kierowane do współpracowników pod koniec dnia pracy)

5 listopada 2006

moje atari

Rzecz nie o komputerach a o mojej dzielnicy:)
Pewnie myślicie, że skoro mieszkam w Osace to od razu musi tu być głośno i ruchliwo.
Kapusta
W drodze z zakupów
aneczka pirat;P

I jeszcze trochę różności:
Jak staliśmy na dworcu w Narze, nagle ze schodów wylała się powódź szkolnych garniturków, zaczęliśmy robić zdjęcia i trzech panów zareagowało na to tak

"Przyjaciel kalorii" nadal istnieje:)
Kolejna zagadka:
Myślałam na początku, że to zamknięcie dla psów, ale ma za dużą dziurę przy ziemi a nikt tu nie trzyma bernardynów:)
No i okazało się, że po prostu pochodzę z kraju, w którym nie dba się o kaleki i starszych.
W naszym mroźnym kraju śnieg a ja dziś kupiłam sobie wachlarz, bo już nie mogłam wysiedzieć w pokoju a klimatyzacji nie lubię.
Piłam też sake - już się nie dziwię, że nazywają to wódką ryżową. Nie wiem jak oni to zrobili, ale przy dużo mniejszej sile rażenia, właśnie tak smakuje. No może trochę słabiej, ale nie da się tego za dużo wypić właśnie ze wględu na smak.