Pokazywanie postów oznaczonych etykietą kierat. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą kierat. Pokaż wszystkie posty

4 września 2012

kontury porządku

Kolejny odcinek niekończącego się kabaretu w Fabryce.
Wszyscy pracownicy biurowi dostali zdjęcia wzorcowego layoutu biurka. Ma ono wyglądać tak, jak przestrzeń na halach produkcyjnych: wszelkie sprzęty mają być otoczone kolorową taśmą. Na halach oczywiście ma to sens: wózki zawsze składane są w obrębie niebieskich konturów, wiadro stoi wewnątrz zielonego okręgu, i od razu widać, że brakuje szczotki na stojaku, bo pusty kontur zieje ze ściany; nikt się nie przewróci o wiadro czy inne sprzęty, bo zawsze są w jednym miejscu.
Koreańczycy taki sam ład chcą wprowadzić w życie biura. A zatem telefon ma być otoczony kolorowym konturem, a pod spodem naklejona karteczka telefon ma uniemożliwić postawienie w tym konturze na przykład pudełka czekoladek. To samo dotyczy monitora i może smatrfona, bo więcej na biurku znajdować się nie może.
Zapytałam przekornie, czy w layoucie uwzględniono kółeczko na kubek kawy czy herbaty. W życiu! Koncepcja sączenia napoju jest obca i wstrętna naszym zółtym przyjaciołom. Dopuszczają tylko kawę 3 w 1 w plastikowym kubku. Szybki shot i można dalej zasuwać w kieracie. A nie jakiś kawiarniany relaks uprawiać.
Mało kabaretu? To nie koniec.
Zdjęcia pokazywały wzorce nie tylko blatu biurka, ale i s z u f l a d y. Mogą się w niej znajdować tylko ułożone w rządku przybory typu długopis, nożyk do tapet, nożyczki itp. Porządek i asceza. Żadnego chaosu papierzysk.
I to wszystko traktowane jest bardzo serio. Do jednego z ważniejszych kierowników w Fabryce przyszła ostatnio delegacja i kazała pokazać zawartość szuflady. Uuu, co za bałagan... Cyk! Fota. Do poprawy.

31 sierpnia 2012

ogródek zen

(budujemy parking pokryty tłuczniem na przyjazd kolejnego VIPa. Dziś mieliśmy właśnie kończyć ubijanie ostatniej warstwy)

Telefon.
- Zamów więcej tłucznia!
- Zamówiłam. Będzie za pół godziny.
- Ale dobrego tłucznia na wierzch!
- No tak, zamówiłam ten dobry tłuczeń (dolna warstwa była gorszej jakości ceglana).
- Ale jeszcze jedną warstwę! 5cm na samej górze!
- ??? w to miejsce, gdzie już skończyliśmy? Przecież wyjdziemy ponad poziom drogi...
- Ale jeszcze ładniejszy tłuczeń! Ładny! Na wierzch!

"Ładny tłuczeń". Tak jakby tłuczeń mógł być ładny. Jak deszcz popada to trochę go przepłucze, ale zawsze jakiś muł czy piasek zostanie.
Ale aneczka ma już wystarczające doświadczenie, żeby zaimprowizować. Wsiadłam w samochód, pojechałam do dostawcy, zrobiłam zdjęcie takich ładnych kamyczków co się kładzie pod drzewka i proszę - dokładnie o to chodziło.

Tylko moi robotnicy przez cały dzień rozgrabiali te kamyczki po 220 metrach kwadratowych. I bynajmniej nie było to mistyczne przeżycie jak przy zenistycznych ogrodach ze żwirku. Zwłaszcza w strugach deszczu.

20 sierpnia 2012

taki tam słupek, tyci

Telefon.
Pani Aniu, jest słupek do przestawienia. Możecie to zrobić?
Hm, czemu nie? Chłopaki dla odmiany mogliby zrobić coś łatwego w stylu przesunięcia słupka w płocie czy ogrodzeniu.
Ale wiadomo, najpierw trzeba pójść i zobaczyć o co chodzi.

Taaa... Słupek...
A wiecie co jest najlepsze?
Oni to chcieli zrobić JUTRO.

18 sierpnia 2012

dom, który czyni szalonym


Od jakichś trzech tygodni słyszę o temacie przeróbki wentylacji. Na początku byliśmy zbyt zajęci czym innym, żeby się w ogóle interesować. W czwartek 9-go zgłosił się do mnie pan, który prosił o przyjrzenie się sprawie. Podał cenę, za którą chce mieć wykonaną robotę i jeszcze radośnie poinformował, że pracować można od 1 do 5:30 w nocy. Pewnie, już lecę. Ale dyplomatycznie powiedziałam, że skonsultuję się z biurem. Tylko po to, żeby w piątek grzecznie odmówić.
Pan jednak zaczął mnie prosić. Że możemy też robić wentylację w innym miejscu, żeby wyrobić więcej roboczogodzin. Wszystko oparło się o mojego szefa, który ostatecznie się zgodził.
Deadline: 26 sierpnia.
Szybko wyliczyliśmy, jakie kanały są nam potrzebne i w poniedziałek poszło zamówienie, żebym miała je na sobotę i mogła coś zacząć robić. We wtorek zrobiłam ofertę, która poszła do mojego Koreańczyka, w środę było święto, dopiero w czwartek oferta poszła do Polaków w S.

Teraz wyjaśnienie jak wyglądają w Fabryce sprawy: żeby zacząć cokolwiek robić potrzebny jest approval. Podpisany przez trzech Koreańczyków związanych najbliżej z tematem, a na końcu jeszcze przez prezesa i viceprezesa. Żeby o approval wystąpić trzeba mieć trzy oferty i oczywiście wybrać z nich tę najtańszą. Dopiero jak jest approval można zacząć działać.

W praktyce wygląda to tak: z jednej strony wręcz mnie błagają, żebym wzięła jakąś pracę, bo musi być zrobiona, a nie mogą znaleźć chętnego, z drugiej do końca nie wiem, czy na pewno ją dostanę, bo są brane pod uwagę inne oferty. Z trzeciej muszę kupić materiał, bo jak go nie zamówię to nie przyjdzie na czas i nie wyrobię z terminami.

 A w ogóle to i tak zawsze ktoś będzie niezadowolony, będzie za drogo, za wolno, nie tak.

Co cię nie zabije, to cię wzmocni. No i nie wyobrażam sobie, żeby gdziekolwiek było gorzej :P

20 lipca 2012

fabryka-chaos

Osom stołeczne korpo działają z tego co mi wiadomo z opowieści całkiem sprawnie, prowadzone przez friend kolektyw, rozmawiający w przerwach nad genderem. Tu, na prowincji, gdzie ludzie piją wąsate piwa i niby świat powinien być łatwiejszy, najprostsze projekty gmatwa się do granic prawdopodobieństwa. Głównie ze względu na fatalną komunikację między działami.

Case 1:
Trzeba dostać się do pomieszczenia, w którym znajduje się główny wyłącznik prądu.
Sposób postępowania:
1. Zapytać pracujących obok ludzi, kto może mieć klucz do drzwi. Nie wiedzą.
2. W HR też nie wiedzą.
3. Każde drzwi mają jednak numer i do większości z nich można dostać klucz na portierni.
4. Klucz udało się znaleźć, ale nie pasuje do zamka.
5. Idę do ludzi, którzy zajmowali to pomieszczenie kiedyś. Okazuje się, że wzięli zamek ze sobą do nowego biura. Więc sprawa jest już prosta: sprawdzam numer drzwi, przy których stoję, idę po klucz do portierni i tym razem pasuje.

Ale to nie koniec historii.
Po dwóch dniach otwierania tego pomieszczenia, kiedy było nam potrzebne, pojawił się człowiek, który miał tam cenne rzeczy. A miał je tam zmagazynowane, bo biuro w którym pracował miało być przebudowywane. Od czterech dni ludzie byli więc na urlopie, a on czekał w pustym pomieszczeniu, aż przyjdziemy pracować. I to od nas dowiedział się, że te prace zostały odwołane 6 dni wcześniej.

Case 2:
Idę do strażaka po standardowy protokół o zezwolenie na prace spawalnicze. Mamy przenosić i powiększać jedno biuro i przy okazji trzeba będzie pociąć trochę konstrukcji. Okazuje się, że strażak nic nie wie, a jeśli biuro ma sufit to jest osobną strefą pożarową i trzeba w nim zrobić instalację ppoż. Ale my nie mamy zlecenia na taką instalację. Dział, który nam to zleca nie ma ochoty płacić dodatkowych pieniędzy. Mamy więc problem: sufit musi być, żeby było ciepło, ale jeśli będzie to trzeba dopłacić. Rozwiązanie: mamy zrobić tylko stelaż, żeby strażak odebrał nowy obiekt, a po miesiącu, jak już zapomni o sprawie, to się sufit dołoży.

20 września 2010

aneczka budowlaniec

Mr Hong zapytał mnie ostatnio jaki jest mój major (specjalizacja). Zdziwiłam się, że nie wie, ale odpowiedziałam, że Japanese studies. A on zrobił wielkie oczy i zdziwiony powiedział, że był pewien, że budownictwo (constructions) XDXDXD Buahaha, czyli albo doskonale udaję, albo te dwadzieścia lat słuchania opowieści z budowy, choćby przez osmozę, ale zaowocowały ;]
Pan Hong zrehabilitował się nieco tym stwierdzeniem po swoim ostatnim komplemencie, jaki mi zasunął. Zaproponowałam, żebyśmy któregoś dnia na przerwie obiadowej poszli do lasu na grzyby, bo chyba w Korei się ich nie zbiera, sądząc po jego zainteresowaniu naszymi suszarniami w kontenerach. A on mi powiedział, że może by i poszedł, ale z jakąś ładną dziewczyną. Myślałam, że może jednak żartuje, ale za jakiś czas dookreślił, że ładna (preety) to może nie jestem, ale na pewno atrakcyjna (attractive). No, przywalił z grubej rury ;];];] Cóż, doceniam to, że jest chociaż szczery ;)

Przez kolejne trzy tygodnie tutaj przekonałam się, że podstawowym narzędziem budowlańca jest młotek. Jest to zazwyczaj remedium na dobre 90% problemów :P:P:P

Przez weekend stawialiśmy ogrodzenie w magazynie - wiecie co, po tym co widziałam, co się wyprawia z lodówkami, wcale się nie dziwię, że niektóre sprzęty są wadliwe tuż po ich zakupie o.O >.>

Dzisiaj byłam już kierownikiem pełną gębą. Nadzorowałam poważne wykopy, negocjowałam ceny fundamentów, załatwiałam wycenę konstrukcji stalowej, szperałam za starymi rysunkami i wiele innych rzeczy. Generalnie robiłam pracę, którą jutro zajmie się trzech pełnoprawnych kierowników ;)

Ale za paręnaście minut impreza pożegnalna z Koreańczykami, a jutro dzień wypłaty ^___^
I mimo tego, że "Anna" słyszę już wszędzie (wczoraj podskoczyłam w sklepie jak usłyszałam A na półce... tak się boję, że pan Hong znowu będzie miał do mnie sprawę) i co chwilę się wściekam na zmiany i nowe absurdalne pomysły skośnych, to chyba będę tęsknić :P To było bardzo interesujące półtora miesiąca ^^ Nino, dziękuję ;)

14 września 2010

emka

Wiedzieliście, że wczoraj o 21 była premiera nowego sezonu M jak miłość? Ja też nie. A wszyscy moi panowie budowlańcy wiedzieli i o 21 zasiedli każdy w swoim pokoju przed telewizorem XD Zanim to nastąpiło mój kierownik streścił mi ostatnie 5 lat perypetii bohaterów, których mgliście pamiętałam z 2 roku studiów, kiedy to jednym okiem śledziłam telenowelę znad zadań domowych, wraz z moją współlokatorką :D
Okazuje się, że telenowele to także rozrywka dla Prawdziwych Mężczyzn XD (jeśli za takich uznamy fachowców, którzy potrafią sami naprawić kuchenkę gazową i zrobić przekop pod rury ;) ).

Tak w ogóle to zaczynam się przyzwyczajać do tego dziwnego miejsca, w którym nikt nie doceni dobrego wina, na pytanie o korkociąg wszyscy robią wielkie oczy, a standardową jednostką prezentową jest flaszka czystej za to wieczorem cała rodzina moich gospodarzy siada sobie na werandzie i rozmawia do wieczora ^^

4 września 2010

zbawiciel

Wczoraj zasnęłam tuż po 20 o.O >>>>>.>
Za to dzięki temu mogłam być na posterunku już od 7 i ratować moich ulubionych kretynów od zbiornika p/poż.
Życie superbohatera nie jest łatwe.

25 sierpnia 2010

solar

Po trzech dniach bycia kierownikiem outdoorowym dokonałam właśnie odkrycia, że przez połowę mojej łydki przebiega linia opalenizny. Co to będzie jak ubiorę spodnie inne od jedynych roboczych? o.O

Mój dwutygodniowy kontrakt trochę się przedłużył, bo jedyny kierownik, który zostawał na weekend nie zna angielskiego, ale w piątek zamierzałam wrócić do Rz. Okazało się, że mam nawet wcześniejszy transport w czwartek. Myślałam, że na spokojnie sobie pojadę, pozałatwiam różne sprawy, zobaczę z babcią, chrześniakiem, kupię nowy obiektyw za wypłatę ;), może zatrzymam w Krakowie po drodze, a tu nagle dziś dowiedziałam się, że wszyscy oczekują mojego powrotu już w poniedziałek rano, mimo że kierownik, którego zastępowałam już jest O.O Kiedy ja sądziłam, że dopiero będziemy rozmawiać czy jestem w ogóle potrzebna i ewentualnie od kiedy :P Wynegocjowałam trochę późniejszy przyjazd z uwagi na to, że jednak spędzę w pociągu 12h i niekoniecznie chciałabym jechać z powrotem tak już zaraz, ale niewątpliwie nie jest to koniec wieści z placu budowy ;D

23 sierpnia 2010

ciamcia ciamcia

*cierpliwości, cierpliwości

Ajajaj, słuchajcie, co tu się działo przez weekend... Najpierw przenosiny wszystkich kontenerów, brak neta przez weekend, awans, przejażdżka samochodem z czterema Koreańczykami...

Ale po kolei, tak żebyście zrozumieli z czym tu muszę walczyć - bo tak prawdę mówiąc z dnia na dzień zabawy jest coraz mniej, a coraz więcej poważnych obowiązków.
Przenosiny kontenerów o 100 metrów trzeba było zorganizować z parodniowym wyprzedzeniem - wysłałam zamówienie na osiem, bo tyle mieliśmy w naszym rządku, a kierownik założył, że reszta firm przeniesie się we własnym zakresie. W czwartek wieczorem Koreańczycy powiedzieli, że chcą się pozamieniać kontenerami i jeszcze przesunąć ścianę. Ściany w zamówieniu nie było, więc powiedziałam, że się nie da. Dopiero pod sam wieczór powiedzieli nam wreszcie gdzie mamy się przenieść i było to jedno z nielicznych jeszcze niewyrównanych miejsc na placu, na którym dodatkowo było kilka górek piachu, bo usuwaliśmy go wcześniej z "ważniejszych" miejsc. W efekcie dziadzio na emeryturze musiał zapierniczać dziesiątą i jedenastą godzinę na spychaczu, a rano przyjść na 6, żeby zdążyć wszystko wyrównać. Rano jak już przyjechała ciężarówka z dźwigiem i zaczęliśmy układać betonity pod kontenery przyszła grupa z budimexu i zaczęła wytyczać teren pod rury, które mieli kłaść za dwa tygodnie, przebiegający dokładnie przez nasze przyszłe kontenery. Jeden, drugi, trzeci teefon, piętnasty, osiemnasty decydent i wreszcie po nerwówce informacja, że jednak budimex ma stary plan i te rury będą gdzie indziej. A na koniec okazało się jeszcze, że powinniśmy byli zorganizować przenosiny jeszcze jednego kontenera, ale to też udało się załatwić ;)

Tu pozwolę sobie na dygresję i opis jak się pracuje dla Koreańczyków i czemu po dwóch tygodniach jestem wykończona. Polska firma, dla której pracuję, pracuje dla koreańskiej firmy, która pracuje dla Samsunga. Koreańczycy dają nam jakieś plany, które są bezsensowne, my próbujemy ich przekonać, że inaczej byłoby lepiej, ale oni i tak nie słuchają, ale skoro płacą to tak się robi. Po czym następnego dnia, kiedy widzi wszystko ekipa z Samsunga plany ulegają zmianie. Niekiedy po parę razy, ponieważ poranny patrol to jakieś 15 osób i najwyraźniej każda ma coś do powiedzenia. Przepływu informacji między decydentami oczywiście nie ma i często my musimy tłumaczyć jednemu czy drugiemu co zrobił trzeci. Jeden ogródek panowie zmieniali cztery razy z szerokości 80cm, na 1,7m, a potem jak już wylali beton pod ogrodzenia to przyszedł facet i powiedział, że jednak na 3m. A potem jeszcze dołożyli łuczki zamiast rogów. I tak tu jest cały czas ze wszystkim.

W sobotę zostałam oddelegowana do pilnowania budowy parkingu, ponieważ dwóch kierowników pojechało do domu, a jeden nie mógł ogarnąć wszystkich budów, więc z miłego tłumaczenia i prac biurowych wylądowałam w błocie i musiałam załatwiać koparkę, walec, układanie chodnika i walczyć o pracowników, a do tego pomachać sama łopatą i pomalować jedną bramę. Oczywiście sama koncepcja chodnika zmieniała się pitnaście razy, ale w końcu zebrało się całe konsylium i uradziło finalną wersję. Minus jest taki, że wczoraj miałam czerwone karczycho i niebieskie kropki z farby na twarzy, ale za to plusem niewątpliwym było przyjazne zagadywanie susangnima, połączone z delikatnym uśmiechem ;) A, no i zaprosili mnie na żarcie z okazji tego, że tak ładnie sobie poradziłam z zarządzaniem ^__^ Niestety, Misiowy i susangnim pojechali sobie osobno ;(

Po dwóch tygodniach padam na twarz, ale dalej mi się tu podoba ^^

Strappu: +2 ^^ Koooffam Azję ^____^

17 sierpnia 2010

pigonheeejo

*jestem wykończoooona

Uff, wczoraj był poniedziałkowy młyn. Straszny. Byłam w pięciu miejscach na raz i załatwiałam pitnaście spraw. I tak właściwie do 19. Za to na koniec dnia zostałam zaproszona na koreańskie żarcie ^______^ Niah niah, wiem wreszcie jak smakuje kimchi (taka ostra kiszona kapusta, którą babcie robią w co trzeciej dramie ;)) *hopsasa tralala* I mając teraz porównanie stwierdzam, że chińskie jedzenie smakuje mi chyba najbardziej, choć japońskie też jest pyszne. To koreańskie, które jadłam wczoraj za bardzo przypominało polskie :P

12 sierpnia 2010

shimshimheee

Coraz fajniej jest^^ Koreańczycy pytają mnie o numer telefonu, a oprócz tego pan upierdliwy wpada już nie tylko ze sprawami do załatwienia, ale ot tak, żeby se pogadać ^___^v Zaczęli mnie też uczyć koreańskiego i zaczynamy coraz więcej pokrzykiwać do siebie z tymi zajebistymi oppppaaaaa i annniejjjoooooo, które tak uwielbiałam w dramach ^______^ Dziś szanowny sasangnim posłał pana kierownika po płytki i jak tłumacz od koreańskiego zapytał czy on też ma jechać to powiedział, że nie, Anna ma jechać. Niah niah ^__^ A przed chwilą mnie zapytali kiedy wracam i żebym nie jechała jak wróci z urlopu ten inny kierownik, bo ze mną jest zabawniej. Aaaaach, jaka to miła odmiana co i rusz posłuchać jaka jestem fajna :P
Nyo!

11 sierpnia 2010

skośny apdejt

Haha, właśnie mnie mój pan upierdliwy zaprowadził do dziewczyny, która okazała się Japonką tłumaczącą dla Koreańczyków angielski XDXDXD Hihi, jeszcze sobie przy okazji poćwiczę konwersacje ^__________^

Bob budowniczy

Jestem wzruszona Waszą troską, więc niezwłocznie składam meldunek z placu budowy we Wronkach.

Na początek jednak o kręciole, która rozpętała się w piątkowe przedpołudnie. Otóż jadę sobie względnie spokojnie pociągiem na zlot nocnego w Krainie Pyrów po kolejnym niedoszłym spotkaniu z rowerowym, na które wstawałam specjalnie o 5:30, nerwy mam standardowo zszargane a tu nagle telefon od mojej byłej współlokatorki: jej ojciec szuka tłumacza z angielskiego dla Koreańczyków na jakąś budowę pod Poznaniem OD PONIEDZIAŁKU na dwa tygodnie. I karuzela czynników się rozpędziła: wyniki mombu, rowerowy, dwie koszulki i jedne spodnie w plecaku, brak laptopa, szczątkowe informacje. Ale po kilku telefonach zdecydowałam, że to jednak znak: skoro jadę do Poznania i robota jest pod Poznaniem to mam ją brać. Ostatnie dwa tygodnie były potworne i wiedziałam, że najlepsze co może mnie spotkać to coś o roboty - najlepiej dużo i długo. Do Chin jeśli będę jechać to pod koniec sierpnia (z czego pewnie zrobi się połowa września), więc akurat wszystko by spasowało. Pozostało tylko kupić ładowarkę do komórki, bo swoją na wszelki wypadek zostawiłam w Rz i jakieś drugie spodnie i buty i gotowe.
W tym miejscu składam podziękowania dla Gusi-kierowcy oraz nocnego, który znosił moje smęcenie przez weekend. Kurna, ludzie mnie rozchwytują a ja jeszcze przymulam wyjazd, no co się porobiło (to znaczy wiemy co się porobiło, ale to i tak mnie nie usprawiedliwia, przepraszam). Homek, następnym razem więcej sarkazmu zewnętrznego proszę.

W poniedziałek o 7 przyjechał po mnie mój nowy szefo i zawiózł prosto do Wronek, na plac budowy, gdzie Samsung wykupił Amicę i rozbudowuje fabrykę. Pracuję od 8 do 19 i zajmuję się głównie tłumaczeniem jednego Koreańczyka, który jest mocno upierdliwy, więc co chwilę coś tam chce, ale bynajmniej nie jakieś skomplikowane rzeczy. Moim najważniejszym zadaniem jest przygotowywanie raportów dziennych i osobowych do 8:30 a potem podgląduję sobie filmy z nowej dostawy od filmoznawców i wymyślam zabawy na internecie - miło jest. Chłopaki na budowie bardzo sympatyczne i oczywiście dla pani Ani wszystko ma być załatwione :P XD Dostałam nawet rower, żeby się szybciej poruszać po budowie :D Dodam, że rower rowerowego XD Ale jakiś stary, myślę, że sprzed co najmniej trzech sezonów ;] Na moje konto poszły też nowe zakupy do baraków, bo przecież tata Niny nie nakrzyczy na mnie, że chłopaki kupiły sobie (mnie) lepszą kawę ;) Nie no, tak całkiem to się nie bawię, bo pomagam też w sprawach biurowych i ogólnym porządkowaniu bałaganu (czyli to co moi lubi najbardziej ^^), za co wszyscy są mi bardzo wdzięczni ;)
Co do ciasteczek, bo to chyba najważniejsze ;) Ten upierdliwy jest taki se, ale za to pan prezes... Omo! Normalnie typ Yon-samy, Homeczku *o* Elegancki, uprzejmy, a jak mówi... Niestety tylko po koreańsku i najczęściej chodzi z własnym tłumaczem, ale jak tylko mogę to się wpycham, żeby go tylko posłuchać i sobie popatrzeć :P:P:P Załoga koreańska jest dość liczna, więc jak jeżdżę po budowie rowerkiem to podziwiam widoki - miło popatrzeć na żywo na eleganckie koszule i nie-worowate spodnie ;) Takiego środowiska mi było trzeba, odżywam :D

Wieczorem zazwyczaj zdążę tylko zjeść jakieś owoce, obejrzeć film, a najczęściej kawałek i padam.

Jeśli mi się tu spodoba i ja się spodobam to dostałam ofertę na przedłużenie współpracy. Ha, zobaczy się, nie mówię "nie". Tylko niech wreszcie te p%$^&**ne wyniki przyjdą, bo w tym roku Nihończycy lecą mocno w kulki. Ech, no i tak to jest: człowiek się męczy i szuka roboty a ostatecznie okazuje się, że znajomości są najważniejsze.

Ok, kończę, bo zaczęłam pisać o 9, a potem co chwilę coś wypadało i nie wiadomo czy zaraz znowu nie będę musiała gdzieś rowerkować. Jakby co, komcie.

10 sierpnia 2010

na chybcika

Jestem, żyję. Akcja "Ruda woda" zakończona ^^ Praca, praca, praca, niah niah. aneczka lubi to.
Więcej jutro.

5 maja 2010

meldunek II

W pracy już w miarę wszystko w porządku - zapowiada się naprawdę całkiem miło, poza tymi ciągłymi niewiadomymi jeśli chodzi o ramy czasowe. Może nawet wrócę do Polski początkiem lipca...?
ZA TO... wyjeżdżam z Tianjin! \^o^/Do Hangzhou :D:D:D Do tego Hangzhou, o którym ludzie bywali mówią, że przy nim Yuyuan to makieta ^__________^ No i będę miała na miejscu ludzi mówiących po angielsku, więc będzie się można dokładnie wypytywać o sprawy transportowo-turystyczne. To bardzo dobra wiadomość, bo Tianjin przygnębia już po 3 dniach to co dopiero po 3 miesiącach...

meldunek

Jestem, żyję. Tylko kolejne posty czy zdjęcia pojawią się, jak mi się różne sprawy bardziej ustabilizują, teraz nie mam czasu na radosne pierdółki.

Wczoraj miałam dzień zadumy i przy okazji wymyśliłam nazwę na nową serię rowerów: Cyclone.
Jak się Wam podoba? Wydaje mi się, że jest dość dynamiczna a przy okazji mnie się kojarzy z cycle.
Szefo już sprawdził, czy nie jest zastrzeżona w Polsce, więc myślę, że samą zabawą ze słowami zasłużyłam na wypłatę w tym miesiącu :P

22 marca 2010

apdejt

No to chyba jednak jadę. Przez weekend znowu do końca nie było wiadomo, ale przed chwilą mój nowy szefo zadzwonił i w środę finalizujemy całą rzecz. Podpiszę cyrograf, rowerowy pojedzie w poniedziałek po wizę a gdzieś w okolicach świąt przeniosę się 8h do przodu.

***

Zima wreszcie sobie poszła... No, prawie - dziś rano jak szłam na francuski to jednak trochę zmarzłam, ale byłam już w cienkiej kurtce tylko.
I pomyśleć, że jeszcze jak w środę byłam w stolycy to była niemalże zamieć a w piątek stałam sobie na balkonie z poranną kawą i słońce już nie tylko dawało światło, ale i ciepło ^_____^
Uch, zołza jedna przetrzymała nas w tym roku ile się dało.

***

Ruszyłam na nowo z mgrem. Przystopowałam, bo czekałam na mail od promotora, który wreszcie znalazł czas, żeby odpowiedzieć na dręczące mnie pytania dotyczące metod zapisu.
Po uronieniu kilku łez szczęścia i rozpływaniu się przed monitorem nad jak zwykle uroczo uprzejmym listem, rozpoczęłam Wielką Rozkminę z Eri na temat zawiłości zmian fonetycznych języka japońskiego. A po wczorajszej harówce wreszcie przesiadłam się z tabelek na tekst zwarty.
Ech, jeszcze tylko ostatni wysiłek, żeby ponaprawiać omówienie analizy i będę mieć spokój z tym cholerstwem ;P

***

Homeczek obejrzała DW i jest zachwycona ^___^v Tralalala, wreszcie możemy sobie podroolować na gg jak za dawnych czasów i obu nam bardzo dobrze robi ta terapia ^__^ Oczywiście focham się lekko, że zwlekała z obejrzeniem pół roku, no ale wybaczam, z właściwą mi wspaniałomyślnością ;]
Tylko dostaję lekkiej schizofrenii widząc siebie na różnych forach, po czym po chwili orientuję się że to tylko Homek w moim avku ;P

12 marca 2010

good morning China!

Zwlekałam i zwlekałam z tą notką, bo chciałam mieć pewność, ale po telefonie sprzed 10 minut już ją mam: jadę na trzy miesiące do Tianjin pod Pekinem wspierać branżę rowerową ;P
Będę się zajmować stroną graficzną produkowanych tam ram, plus jakimiś biurowymi rzeczami no i dogadywaniem się z Chińczykami ;) A przy okazji zobaczę kolejny kawałek świata, nauczę się pewnie czegoś nowego, no i zarobię trochę na wakacje ^^
A w maju pojadę na tydzień do Szanghaju ^_____^

Nie wiem czemu, właściwie się nie cieszę, ale jedno jest pewne: zmiana otoczenia dobrze mi zrobi.

Mam nadzieję, że to początek zmian na lepsze.

5 października 2009

radosna twórczość tapetowa

Rozpoczęłam miesiąc pielgrzymowania do Rzeszowa: w październiku będę tam aż cztery razy XD I pomyśleć, że jeszcze parę tygodni temu planowałam przyjechać dopiero na Wszystkich Świętych.
Ale cóż poradzić jak poważniejszych zakupów nie potrafię zrobić w Krk ;P I bez rad mamusi ;P Że o aspekcie ekonomicznym nie wspomnę ;P Niestety, jeśli czegoś nie da się dostać w Carry albo w Promodzie to dalej najlepiej wiem, gdzie kupić to w Rz ;]
I tym sposobem w sobotę zaopatrzyłam się (a raczej zaopatrzono mnie ;P) w kieckę i buty na wesele oraz w plecak ;P

Ale ja nie o tym ;] Tylko o umilaniu sobie podróży. Zaczęłam szaleć i nie jeżdżę już osobowymi tylko dopłacam 3 zeta do Interregio i jadę 40 minut krócej, szybciej niż pospiesznym ;]
A w pociągu albo nadrabiam zaległości w dramach albo wyżywam się artystycznie. Przy okazji ostatniej jazdy padło na tapety z DW :D
Motywujące prawda? XD Fajnie by było jakby w programie do zmieniania tapet można sobie było ustalić jeszcze godziny pokazywania :D